huxley - kurgu deneme

belki de bu dünya başka bir gezegenin cehennemidir. A. Huxley

zürafa sokak. Manukyan.

Birici bölüm

Cehenemlik bir hayat .gizli bir başka gezegen vurgusu .huksley vurgusu .  

Birinci bölümün sonu

İkinci bölüm

Cehennemlik bir hayat . dünya türkiye M. Sinemacı abiyi araştır

İkici bölümün sonu.

Hikayenin de sonu.

Amaaan! Dünyanın sonu değil ya...

Kıskançlığımın kıskaçları

pazartesi - denge üzerine birkaç milisalise

Denge meselesi benim için bir saplantıdır pazartesi yingyangsızları. Mesela karasinekleri, örümceklere yedirtmem; sosyopatları, piskopatlara; elektrikli gitarcıları, bas gitarcılara; yeşilaycıları, kızılaycılara; zombileri, vampirlere yedirtmem.

*Gençlerden nefret etmeli, ergenlerden tiksinmeli.
*Ağladığını kimse görmemeli.
*İki kadın arasında kalmanın ne olduğunu bilmeli.
*Süt dişlerini saklamalı.
*Banyoda her zaman acil durum sandviçi bulundurmalı.
*Nota verebilmeli ve nota okuyabilmeli.
*Okuduğu okullara adı verilmiş olmalı.

Milisaliseler süren bir düşünce fırtınamdan sonra dublörlük mesleğine son verdim. Filmlerdeki gerçeklik duygusunu zedeliyorlar. Yeşil perdeciliği de bitirdim. Haliyle çok fazla işsiz doğdu. Evde tırnak kesilmesini ve tırnak yenilmesini de yasaklıyorum. Artık her sokakta pedikür – manikür salonları olacak; dublörler ve yeşil perdeciler bu işi yapacak. Tırnak makası sektöründekileri de KPSS’siz infaz koruma memuru yapıyorum.

pazartesi - referandum

Geçen salı sadece spor amaçlı bir yürüyüş yapayım dedim pazartesi sahicileri. Ben ne zaman sokağa çıksam beni gören kadınlar ağzı açık kalır; %28 oranında da bayılma olayları, %7 oranında da delirme olaylarına rastlanır. Bu sefer bir kız yanımdan geçti ve yürümeye devam etti. Yoksayılmak, daha önce hiç tatmadığım bir duyguydu. Eve gittim ve hemen iki telefon konuşması yaptım.

*Rüyalarıma girmemeli.

*Torpido gözünde boğma teli, bagajında ceset torbası olmalı.

*Kum saatini dekoratif değil, asıl amacına uygun olarak kullanmalı.

*Bir köpekle kavga ederse dövmeli.

*Fiş istemesinden dolayı küçük esnafın korkulu rüyası olmalı.

*Sakallarımı usturalamalı.

*küfrü küfürle savuşturmalı.

Çarşamba gününe referandum kararı çıktı. Beni “çok mu seviyorsunuz” yoksa “çok çok mu seviyorsunuz” onu oylattım. Elektrikler falan kesilmiş geceleyin ve sabaha sonuç tahmin ettiğim gibi %101 ile “çok çok seviyorum” çıktı. Halkımdan güvenoyunu da aldım ama o kız kimdi ya? Balkona çıktım ve kadınlarıma şöyle seslendim. “Bulun o kadını! Bulun ve yolun!”

Bir uzaylı neden idam edilir?

1.Postacıdır ama postaları dağıtmamıştır. Mektupları dağıtmadığı için bir çok ailenin çökmesine neden olduğu gibi birçok borçlunun borcunu bilememesine neden olmuştur.

2.Uyku hapını icat etmiştir. Depresyona giren uzaylılar çareyi uykuda aramışlardır. Bu da hem üretimi hem de düzeni bozmuştur.

3.Cadıdır. 

4.Sadece çözümünü kendi bildiği sorular yazan bir matematikçi. Matematiğe uzun süreçte fayda sağlamış olsa da, oluşturduğu rekabet ortamından dolayı birçok matematikçinin mesleği bırakmasına neden olduu için.

5.Oralarda ikiz doğurmak lanettir. Bir ikiz toplum tarafından idare edilebilse de ikinci ikizden sonra annenin akıbeti bellidir.

6.Sözlük yazmasını işsiz kalırım diye bitirmeyen sözlükçü. 

çikolata

Çikolata

1.Sezen Cumhur Önal; çikolata renkli sanatçı. Acaba nasıl bir kafayla söyledi bunu? Irkçılığa karşı zekice bir tepki miydi? Değilse bile öyle olduğunu düşünmek istiyorum.

2. Toblerone, doğru ellerde kesinlikle bir cinayet aleti olabilir. Hatta doğru sıcaklıkta – soğuklukta – bir ordu bile yok edilebilir.

3.Bokla aynı renkteki bir yiyeceğin bu kadar sevilmesi de ilginç.

4. Aslında ödül yanı da var çocuklar için. Yetişkinler için de ceza. Şeker hastaları için ise ölüm.

5.geç kalmışlık ve pişmanlık hissi.

uzaylı infazı isimli eserimin büyük bir kısmı

Bölüm bir.
Karşımda binlerce yeşil yaratık var. Hani şu filmlerde gördüğümüz; ince, uzun, kocaman gözlü, ağızsız, burunsuz, mimiksiz, saçsız, çıplak, cinsiyetsiz, cibiliyetsiz, soğuk şeylerden. Hepsi birbirine benziyor. Sanki bir arabanın fabrika çıkış mağazası gibi. Sesler duyuyorum sonra, çığlıklar... Söylenilenleri anlamıyorum. Ağızları yok bunların, nasıl konuşabiliyorlar? Sonra kendime bakıyorum. Ellerim yeşil. Çok uzun parmaklarım var, beş boğum; bileklerim kelepçeli. Kelepçeler bizim kelepçelere benzemiyor ama ellerimi de hareket ettiremiyorum.

İki yanımda iki yeşil yaratık daha var. Korku üst sınırımdayım. Özellikle gözlerine bakamıyorum. ekşi bir koku var etrafta. bozuk turşu gibi kokuyor ama o kadar keskin değil. dilimde de bozuk süt tadı var belki de çürük kabak çekirdeği. türkürmek istiyorum ama beceremiyorum. sanki ağzımı bağlamışlar. Elleriyle omuzlarımdan tutuyorlar. Çok uzunuz, belki üç metre. ayaklarım da ellerime benziyor. kaçmak istiyorum ama elleri o kadar güçlü ki kaçamıyorum. kalabalığın ne dediğini anlamasam da sabırsızlandıklarını seziyorum. Birkaç tane daha yeşil yaratık yanıma geliyor. bir şey söylüyorlar ama anlamıyorum.

omzumdan tutan yaratıklar beni ileri itiyorlar. önümde üç tane yol var. kalabalık deli gibi bağırıyor. en sağdaki bir darağcı, önünde de bir tabure var. ortadaki şey duş kabinine benziyor. içinde bir sürü delik var. deliklerden hava fıslıyor ve her fıslamasında yeşil bir gaz çıkıyor. en solda da bir havuz var. ama içi su değil yeşil kertenkelelerle dolu. komodo ejderlerine benziyorlar. çok fazlalar ve birbirlerinin üstüne çıkıyorlar. öldürüleceğimi anlıyorum

pazartesi - günlerimden bir gün

Bu hafta pek bir şey olmadığı için sizlerle bir anımı paylaşmak istiyorum muhterem pazartesi retroları. Hiç unutmuyorum yapış yapış bir haziran perşembesiydi. Öğleden sonra uyanmıştım. Sonra hiç unutmuyorum iki bardak suyu nefessiz içtim. Uyumadan önce pembe tüylü pandifimin tekini avizeye fırlatmıştım, orada asılı kalmış. Diğer pandifimi atarak diğerini de düşürmüştüm.

*Yemek yerken bir yandan yemek müziği yapmalı.

*Bütün yasakları yasaklamalı.

*Kabullenememe sorunu olmalı.

*Agresif bir nezaketi olmalı.

*Üye olduğu derneklere aidat ödememesine rağmen ihraç edilmemeli.

*Her sene bir önceki senenin fotoğraflarını yakmalı.

*İçimdeki çocuk huysuzlanır diye her zaman çantasında oyuncak araba bulundurmalı.

Sonra ılık bir duş almıştım. Duş alırken Mary Hopkin’nin unutulmaz şarkısı Those were the days’i opera biçiminde yorumlamıştım. Sonra evimdeki tüm kitapların önsözlerini nasılsa okumuyorum diye yırtıp balkondan uçak yapıp atmıştım. Sonra kadınlar bunları topalmış; bir kısmı muska gibi yanında taşıyormuş, bir kısmı arabasının dikiz aynasına takmış, bir kısmı da demleyip içmişti. Unutmada gece de uyumadan önce FlashTV’de amerikan güreşi izlemiştim.